کدخبر: 6598

قلعه الموت یا قلعه حسن صباح، در 108 کیلومتری شهر قزوین واقع است. این قلعه در شمال شرقی روستای گازرخان بر فراز کوهی از سنگ به ارتفاع ۲۱۰۰ متر از سطح دریا قرار دارد.

راستان نیوز |

راستان نیوز | قلعه الموت یا قلعه حسن صباح، در 108 کیلومتری شهر قزوین واقع است. این قلعه در شمال شرقی روستای گازرخان بر فراز کوهی از سنگ به ارتفاع ۲۱۰۰ متر از سطح دریا قرار دارد.

دست نیافتنی بودن این قلعه، بخاطر دره ها و پرتگاه ها و باریک بودن جاده و همچنین دیواره های بلند آن در تاریخ مشهور است.

این دژ، در سال 486 هجری قمری، توسط حسن صباح تصرف شد و به دست هلاکوخان مغول در سال 654 هـ ق سقوط کرد.

 حسن صباح از ایرانیانی بود که در دوره سلجوقی قیام کرد و از مخالفان سرسخت تسلط اعراب و ترکان سلجوقی بر ایران بود.

گروه حسن صباح را حشاشین می نامیدند؛ که پیرو فرقه اسماعیلیه بودند. گروه حسن صباح با معانی امروزی، یک گروه تروریستی انتحاری بودند. مذهب وی و پیروانش اسماعیلیه بود که شاخه ای از تشیع است با این تفاوت که آنان به هفت امام اعتقاد دارند و امامت را بعد از امام جعفر صادق(ع) حق فرزند وی اسماعیل دانسته اند. البته فرقه اسماعیلیه، نزد عامه مسلمین منفور بوده است.

قلعه الموت یکی از قلعه‌های منحصر به فرد تاریخی در ایران در شمال شرقی روستای گازرخان(قصر خان) و بر فراز صخره ای میان نرمه‌ لات و گرمارود، شروع شده و به طرف مغرب ادامه پیدا کرده است.

دره گرما گلو در مسیر دسترسی به قلعه الموت قرار گرفته است]حمدالله مستوفی دربارهٔ این قلعه گفته است که این بنا به دست «داعی الی الحق حسن بن زید» بنا شده است؛ و حسن صباح در سال ۴۸۶ هجری قمری این قلعه را تصرف کرد و اکنون دژ به نام دژ حسن صباح نیز نامیده می‌شود. عمده شهرت دژ به علت فعالیت‌های نظامی-امنیتی حسن صباح درآن بوده است. قلعه الموت را مردم محل، «قلعه حسن» می نامند. بخش هایی از این قلعه که هنوز به جامانده نشانه بزرگی و عظمت این قلعه است.

در جانب جنوب غربی دیوار شمالی قلعه، حوضی به طول هشت متر و عرض پنج متر در سنگ کنده اند که هنوز هم بر اثر بارندگی های زمستان و بهار پر از آب می شود. در کنج جنوب غربی این حوض، درخت تاک کهنسالی که همچنان سبز و شاداب است، جلب توجه می کند. اهالی محل معتقدند آن را «حسن صباح» کاشته است. این قسمت از قلعه به احتمال زیاد همان محلی است که حسن صباح مدت 35 سال در آن اقامت داشته و پیروان خود را رهبری می کرده است.

حسن صباح از سرکردگان اسماعیلیه که در این قلعه مخوف اقامت داشت در زمان خود ترس زیادی در امیران وقت و خلفا ایجاد کرده بود. فدائیان او حتی یک بار سلطان سنجر را و یک دفعه صلاح الدین ایوبی و همچنین یک بار امام فخر رازی را تهدید کردند و خلیفه مستر شد و خواجه نظام الملک طوسی وزیر و هم ظاهراً قزل ارسلان (اتابک آذربایجان) را به قتل رساندند.

قلعه الموت، به دو بخش تقسیم می شود. قلعه بالا و قلعه پایین . قلعه بالا یا قلعه بزرگ که از سنگ و ملات گچ ساخته شده ، کمتر از سایر قسمتها آسیب دیده و در حال حاضر سازمان میراث فرهنگی در حال مرمت آن میباشد و متاسفانه طی سالیان گذشته این قلعه هم از دست انسانهای طمعکار در جستجوی گنج در امان نبوده و شدیدا" صدمه دیده که خوشبختانه در حال حاضر تحت حفاظت نگهبانان میراث فرهنگی میباشد.

این قلعه در سال ۶۵۴ هجری قمری به دستور هلاکوخان به آتش کشیده شد و ویران گردید و در دوره های مختلف تاریخ، بعنوان زندان و تبعیدگاه مورد استفاده واقع می شده است. صخره‌های پیرامون قلعه که رنگ سرخ و خاکستری دارند، در جهت شمال شرقی به جنوب غربی کشیده شده‌اند. پیرامون دژ از هر چهار سو پرتگاه است و تنها راه ورود به قلعه در انتهای ضلع شمال شرقی است که کوه هودکان با فاصله‌ای نسبتاً زیاد بر آن مشرف است.

این قلعه یکی از جاذبه‌های گردشگری استان قزوین محسوب می‌شود. این قلعه در شوال ۶۵۴ هجری قمری به‌دستور هلاکو خان مغول، به آتش کشیده و ویران شد و از آن پس به‌عنوان تبعیدگاه و زندان مورد استفاده قرار گرفت. همچنین از سال ۹۳۰ هجری قمری و ابتدای حکومت شاه تهماسب صفوی تا سال ۱۰۰۶ هجری قمری قلعه کالبدی سالم داشته است. متأسفانه حفاری‌هایی که در دورهٔ قاجار برای یافتن گنج در قلعهٔ الموت انجام شده، سبب ویرانی آن شده‌است.

ارسال نظر

نظرات کاربران