کدخبر: 596

بر اساس تئوری ریسمان انیشتین؛

پروتونها، نوترونها و الکترونها ی موجود در اتم عناصر، همگی از این ذرات، یعنی ذرات بنیادی یا ذرات غیر قابل تجزیه تشکیل شده اند.

راستان نیوز |

راستان نیوز | مدت زیادی نیست که ثابت شده تمامی مواد از مولکولها، مولکولها هم از اتمها، اتمها از هسته‌ها و الکترونها و هسته‌ها از پروتونها و نوترونها تشکیل شده‌اند؛ اما پروتونها و نوترونها والکترونها از چه چیزی تشکیل یافته‌اند؟

جهان، بزرگ‌ترین مجموعه ممکن است که از ذرات بنیادی (به انگلیسی: Elementary particle) شکل گرفته است. پروتونها، نوترونها و الکترونها ی موجود در اتم عناصر، همگی از این ذرات، یعنی ذرات بنیادی یا ذرات غیر قابل تجزیه تشکیل شده اند.

ذرات بنیادی توسط نیروهای گرانشی، الکترومغناطیسی و هسته‌ای به هم پیوند یافته‌اند.

سلسله مراتب ساختمانی آن در فضا ( از هسته‌های اتم گرفته تا ابر کهکشانها) و سیر تکاملی آن (از گوی آتشین تا اشکال کنونی) توسط ویژگیهای ذرات بنیادی و برهمکنش آنها اداره می‌شود.

بنابراین، تشریح ساختمان جهان و تکامل آن بر اساس خواص و برهمکنش ذرات بنیادی صورت می‌گیرد.

 پروتونها، نوترونها و الکترونها ی موجود در اتم عناصر، همگی از این ذرات، یعنی ذرات بنیادی یا ذرات غیر قابل تجزیه تشکیل شده اند. با فرض اینکه تجزیه بیشتر آنها باعث می‌شود که به ذرات دیگری تبدیل شوند و نهایتا ماده جهان از ذرات بنیادی تشکیل شده است.

اجسام، بدن انسان، ستارگان و ...، سیستم‌هایی متشکل از ذرات بنیادی هستند که از نظر تعداد و نحوه جفت و جور شدن با هم تفاوت دارند.

بنابراین، وجود ذرات بنیادی باید در تمام پدیده‌های جهان ملموس باشد. فیزیک ذرات بنیادی درک عمیقتر و دید بالاتری را در مورد ساختمان و تکامل اجسام منفرد مانند اتم‌ها، مولکول‌ها، بلورها، صخره‌ها، سیارات، ستارگان، منظومه‌های ستاره‌ای و کل جهان ارائه می‌دهد.

برای همین مطالعه ذرات بنیادی برای فیزیک معاصر و بخصوص اختر فیزیک و کیهان شناسی اهمیت اساسی دارد.

نظریهٔ ریسمان

ماده در بنیادین‌ترین صورت خود نه ذره بلکه ریسمان مانند هستند. (به انگلیسی: String theory) مبحث و دیدگاهی در فیزیک نظری و بیشتر مربوط به حوزهٔ فیزیک انرژی‌های بالاست.

این نظریه در ابتدا برای توجیه کامل نیروی هسته‌ای قوی به وجود آمد، ولی پس از مدتی با گسترش کرومودینامیک کوانتومی کنار گذاشته شد و در حدود سال‌های ۱۹۸۰ دوباره برای اتحاد نیروی گرانشی و برطرف‌کردن ناهنجاری‌های تئوری ابر گرانش وارد صحنه شد.

بنابر آن، همان‌طور که حالت‌های مختلف نوسانی در سیم‌های سازهای زهی مثل گیتار صداهای گوناگونی ایجاد می‌کند، حالت‌های مختلف نوسانیِ این ریسمان‌های بنیادین نیز به صورت ذرات بنیادین گوناگون جلوه‌گر می‌شود.

خاصیت مهم اَبَرْریسمان که فیزیک‌دانان را به سمت خود کشاند این بود که این نظریه به طرزی بسیار طبیعی گرانش (نسبیت عام) و مدل استاندارد (نظریهٔ میدان کوانتوم) که سه نیروی دیگر موجود در طبیعت (یعنی نیروی الکترومغناطیس، نیروی ضعیف و نیروی هسته‌ای قوی) را توصیف می‌کند به هم مرتبط می‌سازد.

به طور سنتی، فضایی که ریسمان‌ها در آن می‌زیند بیست و شش بُعدی است.

عدد بیست و شش از روی ضوابط ریاضی و نظریهٔ گروه‌ها (برای حفظ هموردایی لورنتز) به دست آمده است.

( تقارن لورنتز یا لورنتس، در دانش فیزیک مطرح است؛ که نام آن برگرفته از نام هندریک لورنتز می باشد. لورنتز در تلاش جهت بهبود تبدیلات گالیله، تبدیل جدیدی یافت که اساس نسبیت خاص بنا نهاده شد. این تبدیل اکنون تبدیلات لورنتس نامیده می‌شود. یکی از مفاهیم مرتبط با تقارن لورنتز، هموردایی لورنتز می باشد که بنا بر نظریه نسبیت خاص از ویژگیهای کلیدی فضا زمان است)

این بعدهای اضافی، برخلاف چهار بعد دیگر ( طول، عرض، ارتفاع, زمان ) کوچک و نیز فشرده هستند. فشرده یعنی آنکه اگر در جهت آنها به اندازهٔ کافی پیش‌روی کنید به جای اول خود باز می‌گردید. کوچک بودن هم معنایش اینست که برای آنکه به جای نخست بازگردید باید مسافت خیلی کمی را طی کنید.

ارسال نظر

نظرات کاربران