کدخبر: 2362

کره ماه هر سال 4 سانتیمتر از زمین دور می شود.

راستان نیوز |

   کره ماه هر سال 4 سانتیمتر از زمین دور می شود.

میلیونها سال پیش، کره ماه خیلی بزرگتر از اندازه کنونی، از روی زمین مشاهده می شد. حقیقت این است که در واقع ماه بخشی از زمین بوده که در اوایل پیدایش زمین، از آن جدا شده است.

به گزارش راستان نیوز، وقتی ماه به دور زمین می گردد، یک نیروی گریز از مرکز به سمت خارج ایجاد می‌شود، که درست به اندازه نیروی گرانش زمین میباشد که به سمت داخل کشش دارد.

این دو نیروی مخالف، اثر یکدیگر را بطور متقابل خنثی می‌کنند و ماه در مدار خود باقی می ماند؛ ولی نهایتا ماه به سمت دور شدن از زمین حرکت میکند و سرعت این دور شدن بسیار ناچیز است.

بعضی از دانشمندان معتقدند که علت دور شدن ماه از زمین این است که جاذبه ی یک سیاره بزرگتر از زمین، کره ماه را به طرف خود می کشد. این سیاره خارج از منظومه شمسی قرار دارد و نام آن را فاملایت 32 گذاشته اند.

ماه تا 3 میلیارد سال دیگر از زمین دور می شود و به دور آن سیاره می چرخد. اگر ماه خیلی از زمین دور شود، زمین با سرعت خیلی زیادتری به دور خود می گردد و شبانه روز حدود یک ساعت میشود.

طوفان ها و سیل های بزرگی به راه می افتد که تا کنون زمین تجربه نکرده است و زمین از مدار خود به دور خورشید منحرف می گردد. ضریب و یا سرعت دور شدن کره ماه از زمین بسیار ناچیز است ولی در حدی است که توسط سرنشینان فضاپیمای آپولو محاسبه شد. مدار ماه به دور زمین بیضی شکل است.

در حضیض – نزدیک ترین حالت ماه در مدار ۲۲۵۶۲۳ مایل (۳۶۳۱۰۴ ) کیلومتر فاصله می گیرد و در اوج – دورترین حالت ماه در مدار ۲۵۲۰۸۸ مایل (۴۰۵۶۹۶ کیلومتر) از زمین فاصله می گیرد. به طور متوسط، فاصله ماه تا زمین حدود ۲۳۸۸۵۵ مایل (۳۸۴۴۰۰ کیلومتر) است

با این حال، ماه در حال دور شدن از زمین می باشد با سرعت حدود ۱٫۵ اینچ (۴ سانتیمتر) در سال است . اگر این روند همچنان ادامه پیدا کند، طول ماهها به بیشتر از ۳۰ روز خواهد رسید. اما مقیاس زمانی این روند بسیار بلندتر از طول عمر خورشید بوده، بنابراین سامانه خورشیدی عمر کافی برای رسیدن به آن زمان را نخواهد داشت.

هر چند که این میزان تغییر چندان بزرگ به نظر نمی رسد ولی می توان از آن نتیجه گرفت که در گذشته های دور کره ماه به زمین نزدیکتر بوده است. همین تکامل و تحول تدریجی در موقعیت این دو سیاره و سرعت گردش آنها به دور خود باعث شده است که امروزه فقط یک نیمه کره ماه همیشه به سمت زمین باشد.

با توجه به وزن و حجم بزرگتر کره زمین امواج جاذبه ای که از سوی زمین به کره ماه منتقل می شوند بسیار نیرومند تر از نیروی جاذبه ای است که از ماه به کره زمین می رسد.

ارسال نظر

نظرات کاربران