کدخبر: 16299

نیوتن نظریات مهمی در باره جهان و هستی ارائه داده و پایان جهان را پیش بینی کرده است.

راستان نیوز |

  در دستخطی که منسوب به اسحاق نیوتن است، وی پایان دنیا را پیش بینی کرده است.

ایزاک (اسحاق) نیوتن (Isaac Newton) ‏متولد چهارم ژانویه ۱۶۴۳، فیزیک‌دان، ریاضی‌دان، ستاره شناس و فیلسوف انگلیسی بود. وی در ۳۱ مارس ۱۷۲۷ در سن ۸۴ سالگی در گذشت.

بعضی سال تولد نیوتن را مصادف با سال مرگ ِ گالیله می دانند.

نیوتن در سال ۱۶۸۷ میلادی در سن ۴۴ سالگی، شاهکار خود «اصول ریاضی فلسفه طبیعی» را به نگارش درآورد. در این کتاب او مفهوم جاذبه یا گرانش عمومی را مطرح ساخت و با تشریح قوانین حرکت اجسام، علم مکانیک کلاسیک را پایه گذاشت.

از دیگر کارهای مهم او بنیان‌گذاری حساب دیفرانسیل و انتگرال است.

نام نیوتن با انقلاب علمی در اروپا و ارتقای نظریه خورشید-مرکزی پیوند خورده‌است. او نخستین کسی است که قواعد طبیعی حاکم بر گردش های زمینی و آسمانی را کشف کرد.

وی همچنین توانست برای اثبات قانون‌های حرکت سیاره‌های کپلر، دلایل ریاضی بیابد.

در جهت توضیح قوانین کپلر، او این موضوع را مطرح کرد که مدار اجرام آسمانی مانند ستارگان دنباله دار، لزوماً بیضوی نیست بلکه می‌تواند هذلولی یا شلجمی نیز باشد.

افزون بر این ها، نیوتن پس از آزمایش‌های دقیق دریافت که نور سفید ترکیبی از تمام رنگ‌های موجود در رنگین‌کمان است.

او فرضیه موجی هویگِنس را درباره نور رد کرد. از دیدگاه نیوتن نور جریانی از ذرات است که از چشمه نور به بیرون فرستاده می‌شوند.

نیوتن نظریات مهمی در باره جهان و هستی ارائه داده و پایان جهان را پیش بینی کرده است.

دستخط نیوتن:

دستخط نیوتن با واتر مارک

ایزاک نیوتن از خانواده ای بود که افراد آن کشاورز بودند و مجاور دریا در روستای وولستورپ زندگی می کردند.

نیوتن قبل از موعد متولد شد و زودرس به دنیا آمد و چنان ضعیف بود که مادر گمان برد او حتی روز اول زندگی را هم نتواند به پایان برد.

پدرش نیز اسحق نام داشت و در سی سالگی و قبل از تولد فرزندش درگذشت. پدرش مردی  ضعیف با رفتار غیرعادی، زودرنج و عصبی مزاج بود.

مادرش هانا آیساک زنی بود مقتصد و خانه داری بود صاحب کفایت و صنعتگری با لیاقت. آیزاک دوره کودکی شادی نداشت او سه ساله بود که مادرش با بارناباس المیت کشیش مرفه با سنی دو برابر سن خود ازدواج کرد.

جدایی از مادر ظاهراً سخت بر شخصیت او اثر گذاشت و باعث شد که نسبت به زنان بدبین شود.

نه سالی که نیوتن در وولستوپ جدا از مادر گذرانید، برای وی سالهای دردناکی بود. داستانهایی سر زبان است که نیوتن جوان از قبه کلیسا بالا می رفت تا روستای نورث ویتام مجاور را که مادرش در آن زندگی می کرد ببیند.

نیوتن هیچگاه ازدواج نکرد اما یک بار (شاید هم دوبار) نامزد کرده است. به نظر می آمد که تمرکز او منحصراً روی کارش بود.

آموزش ابتدایی رسمی نیوتن در دو مدرسه کوچک دهکده های اسکلینگتن و راچفورد صورت گرفته بود که هر دو برای رفت و آمد روزانه به خانه او نزدیک بودند.

چنین به نظر می رسد که اول بار دایی او که کشیشی به نام ویلیام آیسکاف بوده است متوجه شد که در نیوتن استعدادی مافوق کودکان عادی وجود دارد.

بدین ترتیب ویلیام آیسکاف مادر را مجاب کرد که کودک را به دانشگاه کمبریج (که خودش نیز از شاگردان قدیمی این دانشگاه بود) بفرستند؛ زیرا مادر نیوتن قصد داشت وی را در خانه نگهدارد تا در کارهای مزرعه او را کمک کند.

در این هنگام نیوتن 15 ساله بود. دانشگاه کمبریج در آن زمان، جای مقام اولی ِ دانشگاه آکسفورد را بدست آورده بود و به قلب پیوریتانیسم انگلیس و کانون زندگی روشنفکری آن کشور بدل شده بود.

نیوتن در آنجا مانند هزاران دانشجوی دیگر دوره کارشناسی، خود را غرق مطالعه آثار ارسطو و افلاطون می کرد.

نیوتن در یکی از روزهای سال 1663 یا 1664 شعار زیر را در کتابچه یادداشت خود وارد کرد.

«افلاطون دوست من و ارسطو هم دوست من است اما بهترین دوست من حقیقت است.»

او از کارهای دکارت در هندسه تحلیلی شروع کرده سریعاً تا مبحث روشهای جبری پیش آمده بود.

در آوریل 1665 که نیوتن درجه کارشناسی خود را گرفت دوره آموزشی او که می توانست چشمگیرترین دوره در کل تاریخ دانشگاه باشد بدون هیچگونه شناسایی رسمی به اتمام رسید.

در حدود سال 1665 مرض طاعون شیوع یافت و دانشگاه دانشجویان خود را مرخص کرد.

نیوتن به زادگاه خود برگشت و همین موقع بود که هوش و استعداد نابغه بزرگ آشکار گشت، زیرا تمام کتابها و جزوه های خود را در دانشگاه جا گذاشته بود و فکر خود را آزاد گذاشت که به تنهایی از منابع خاص خود استفاده کند.

در این هنگام نیوتن بیش از بیست و دو سال نداشت ولی بیش از ارشمیدس و دکارت درباره معرفت ساختمان جهان دقیق شده بود.

نیوتن ضمن دو سالی که در وولستوپ بود «حساب عنصار بی نهایت کوچک» «قانون جاذبه عمومی» را کشف کرد و تئوری نور را بنیان گذاشت.

این داستان که سقوط سیبی از درخت، نیوتن را به فکر کشف نیروی جاذبه عمومی انداخته است جای تردید است.

او همواره این پرسشها را برای خود مطرح میکرد: چرا سیب به پایین نه به بالا سقوط می کند؟

و چرا ماه بر زمین نمی افتد. این اندیشه ها بعدها او را به کشف قانون گرانش رهنمون شدند.

هنگامی که نیوتن چندین سال بعد پاسخ این پرسش را توانست بیابد در واقع یکی از قانونهای فیزیک را کشف کرده بود که بر تمام عالم حکمفرماست «قانون نیروی گرانش زمین.» (نیروی جاذبه).

او پس از شیوع طاعون و بازگشت به ملک زراعی مادرش، طی 18 ماه به آگاهیها و کشفهایی بیش از آنچه که دانشمندان دیگر در تمام طول عمر خود دست می یابند، دست یافت.

او در این مدت ساخت و ساز قانون نیروی گرانش را آغاز کرد. او درباره نور و رنگهای آن پژوهش کرد. دلیل جزر و مد را کشف کرد.

قوانین و حرکات بخصوصی را به درستی تشخیص داد و معادله هایی برای آن نوشت که بعدها اساس و بنیان دانش مکانیک شد.

در مورد نیروی گرانش، نیوتن معتقد بود که نه تنها زمین چنین نیروی گرانشی دارد بلکه تمام اجسام و اجرام چنین خصوصیتی دارند.

روزی که او منشوری را در دست گرفت و اجازه داد تا پرتو نور خورشید از میان آن عبور کند او با این کار کشف کرد که نور سفید به هنگام ورود به منشور شیشه ای منحرف می شود و به هفت پرتو نور اصلی با رنگهای گوناگون تجزیه می شود. آنها رنگهای رنگین کمان هستند که طیف یا بیناب نامیده می شوند و عبارتند از: سرخ، نارنجی، زرد، سبز، ابی، نیلی و بنفش.

او تمام این کشفیات را در یک دوره زمانی 18 ماه به انجام رسانید. بالاخره طاعون ریشه کن شد و او به لندن برگشت تا تحصیلات خود را به پایان برد.

نیوتن سه سال پس از آن را صرف کاوش و پژوهش در ماهیت و طبیعت نور کرد. همچنین نخستین دوربین نجومی آیینه ای را ساخت. تلسکوپ آیینه ای رصد خانه مونت پالومار در کالیفرنیا نیز که آیینه آن پنج متر قطر داد براساس اصول و قواعل نیوتن بنا شده است.

نیوتن در اثر مطالعات فراوان مبتلا به ناراحتی عصبی شد. از دو ناراحتی عصبی که نیوتن پیدا کرد اولی ظاهراً در سال 1678 و دومی در سال بعد از فوت مادر او بود.

در این دوره وی به مدت شش سال از هر گونه مکاتبه ای مربوط به تلاشهای ذهنی دست کشید. 

دوران مابین 1684 و 1686 از نظر تاریخ تعالی دانش بشر، اهمیت فراوانی دارد.

در این دوران هالی توانست با تدبیر بسیار نیوتن را وادار کند که اکتشافا ت خویش را در نجوم و علم حرکات اجرام آسمانی، به منظور انتشار، تدوین کند؛ و نیوتن نیز به این کار رضایت داد.

در سال 1687 در سن چهل و پنج سالگی قانون جاذبه زمین و سه قانون درباره حرکت را در کتابش که به زبان لاتین نوشته شده بود و «اصول» (Principle) نام داشت با خرج هالی منتشر کرد.

نیوتن به مطالعات عظیم دیگری پرداخت که حتی امروزه نیز کامل نشده است و آن اینکه با به کار بردن قوانین علم حرکات و قانون جاذبه عمومی، فرورفتگی زمین را در دو قطب آن که نتیجه گردش روزانه زمین به دور محورش می باشد محاسبه کرد و به کمک این محاسبه درصدد بر آمد سیر تکامل تدریجی سیاره را مورد مطالعه قرار دهد.

نیوتن تغییرات وزن اجسام را برحسب تغییر عرض جغرافیایی مکان به دست آورد و نیز ثابت کرد که هر جسم توخالی که به سطوح کروی متحد المرکز و متجانس محدود شده باشد، نمی تواند هیچگونه نیرویی بر اجسام با ابعاد کوچک که در نقطه غیرمشخصی در داخل آن قرار داشته باشند اعمال کند.

نیوتن در پاییز سال 1692 هنگامیکه به پنجاه سالگی نزدیک می شد به سختی مریض و بستری شد به طوری که از هرگونه غذا بیزار شد و دچار بیخوابی مفرط گردید که به تدریج به بی خوابی کامل تبدیل شد.

خبر کسالت شدید نیوتن در قاره اروپا انتشار یافت لیکن بعد از آنکه خبر بهبود او را دادند دوستانش شادمان گشتند.

حکومت بریتانیا به منظور قدردانی از خدمات این دانشمند بزرگ یک منصب بسیار بالای دولتی به وی اعطا کرد. او در سال 1700 میلادی به عنوان خزانه داری کل سلطنتی محسوب شد. منصبی که تا آخر عمرش آن را حفظ کرد.

در همان سال به عضویت آکادمی علمی فرانسه نیز انتخاب شد. در سال 1705 علیا حضرت ملکه آن (ملکه انگلیس) به وی عنوان «سر» اعطا کرد و به احتمال قوی اعطای این افتخار بیشتر به مناسبت خدمات او در ضرب مسکوکات بوده است تا به علت دانشمند بودن او.

وی چندی پیش از وفاتش با نگاهی به زندگی علمی طولانی گذشته اش، این دست نوشته را به یادگار گذاشت:

من نمی دانم به چشم مردم دنیا چگونه می آیم اما در چشم خود به کودکی می مانم که در کنار دریا بازی می کند و توجه خود را هر زمان به یافتن ریگی صافتر یا صدفی زیباتر منعطف می کند. در حالیکه اقیانوس بزرگ حقیقت، همچنان نامکشوف مانده در جلوی او گسترده است.

آخرین روزهای زندگی وی تأثر برانگیز و از جنبه انسانی قوی و عمیق بوده است. اگرچه نیوتن نیز مانند سایر افراد بشر از رنج فراوان بی بهره نماند، لیکن بردباری بسیاری که در مقابل درد و شکنجه دائمی دو سه سال آخر زندگانی خویش نشان داد، به ارزشهای او می افزاید.

در آخرین روزهای زندگی، سرفه ای مداوم او را بسیار ضعیف کرد و عاقبت بعد از آنکه چند روزی از درد جانگداز آسوده بود در نهایت آرامش در 20 مارس 1727 در هشتاد و چهار سالگی در لندن در گذشت و با عزت و شرف بسیار در وستمینستر آبی به خاک سپرده شد.

برای قدردانی از این دانشمند بزرگ واحد نیرو را نیوتن نامیده اند و به اختصار با حرف N نشان می دهند.

بدون تردید می توان گفت در تاریخ بشریت نامی مافوق نیوتن وجود نداشته و هیچ اثری از لحاظ عظمت و بزرگی مانند کتاب (اصول) او نخواهد بود.

لاپلاس بزرگترین ادامه دهنده اکتشافات او درباره اش چنین می گوید:

کتاب "اصول" بنای معظمی است که تا ابد عمق دانش نابغه بزرگی را که کاشف مهمترین قوانین طبیعت بوده است به جهانیان مدلل خواهد داشت.

لاگرانژ درباره او چنین می گوید:

نیوتن خوشبخت بود که توانست دستگاه جهان را توصیف کند. افسوس که در عالم بیش از یک آسمان وجود ندارد.

ولتر مشهورترین ستایندگان او چنین نوشته است:

ای رازدار آسمانها و ای جواهر ابدی، راست بگو تو نسبت به نیوتن حسادت نمی ورزی؟

 

ارسال نظر

نظرات کاربران