کدخبر: 15509

با حضور دهها هزار نفر مردم کره جنوبی، در خیابانها؛

در حالی مردم کره جنوبی خواستار استعفای رییس جمهورشان، خانم "پارک گئون-های" به دلیل فساد سیاسی هستند، که او تا به حال دو بار، رسما از مردم عذرخواهی کرده است.

راستان نیوز |

راستان نیوز | در حالی مردم کره جنوبی خواستار استعفای رییس جمهورشان، خانم "پارک گئون-های" به دلیل فساد سیاسی هستند، که او تا به حال دو بار، رسما از مردم عذرخواهی کرده است.

کره جنوبی یکی از کشورهایی  در جهان است، که بزرگترین خطر امنیتی را برای سالیان متمادی در همسایگی خود، تجربه کرده است.

شاید برای مردم سایر نقاط جهان این خطر، به شکل های دیگری وجود داشته باشد، ولی موضوعِ امنیت در کره جنوبی بسیار پیچیده بوده و مردم هر لحظه موجودیت خود و کل کشور را در خطر می بینند.

اما، بجز تکیه به آمریکا و غرب، تنها عاملی که تا به امروز توانسته است این کشور را که فاقد هر گونه منابع طبیعی است، به بالاترین مرتبه اقتصاد و پیشرفت صنعتی برساند، درک مردم این کشور از دموکراسی بوده است.

مردم کره جنوبی تنها راه مقابله با خطر بزرگ در بیخ گوششان را، در تن دادن به دموکراسی و حفظ آن به هر شکل می دانند.

حرکت اخیر مردم این کشور در مقابله با فساد سیاسی رییس جمهورشان و جلوگیری از فساد سیاسی دولت در همین راستا، باید ارزیابی کرد.

این مردم خوب می دانند کشوری با منابع محدود و همسایه خطرناک، اگر فساد دولتیِ گسترده دامنشان را بگیرد، موجودیت کشورشان نیز به خطر خواهد افتاد.

راز پیشرفت این کشور طی چند دهه گذشته، استفاده مثبت از خطر امنیتی، در جهت تقویت نهادهای مدنی بوده است؛ تا این نهادها بتوانند در بزنگاههای تاریخی مانند امروز، در مقابل گروهی که با گسترش فساد و کسب قدرت و ثروت، منافع ملی را به خطر می اندازند مقابله کنند.

اما در منطقه خاورمیانه که خطرات امنیتی هر روز موجودیت کشورها را به خطر می اندازد، شاهدیم که به دلیل ضعف نهادهای مدنی و عدم وجود دموکراسی، کشورهایی مانند عراق، سوریه، مصر و لیبی، با چه مصیبت هایی روبرو می شوند.

اما شاید نقطه مقابل کره در خاور میانه، ترکیه باشد. ترکیه را نمی توان به اندازه کره چه در صنعت و چه در اقتصاد پیشرفته دانست، اما از کشورهای منطقه، رتبه بالاتری را داشته است.

با این حال خطرات امنیتی ترکیه در جنوب از طرف کردها، در این روزها نتوانسته است در داخل، موجب تقویت نهادهای مدنی و در نتیجه دموکراسی قوی تر شود؛ بلکه به دلایل فرهنگی، همان دموکراسی نیم بند نیز توسط اردوغان به یغما رفته است.

در ترکیه، نه تنها مردم این کشور مانند مردم کره جنوبی عواقب سواستفاده رییس جمهور از قدرت را درک نکرده اند، بلکه وی را مورد تشویق نیز قرار داده اند. پس باید این مردم در آینده منتظر از دست دادن آنچه که طی سال های گذشته از وجود دموکراسی بدست آورده اند، باشند.

حال اگر تصور کنیم و در یک شبیه سازی، جای اردوغان رئیس جمهور ترکیه و خانم "پارک گئون-های" رئیس جمهور کره جنوبی را با یکدیگر عوض نماییم، از اتفاقاتی که در کره جنوبی و ترکیه، از این جابجایی، خواهد افتاد، شاید بتوان بیشتر به تاثیرات عمیق دموکراسی و نهادهای مدنی، در دو کشور پی برد.