کدخبر: 14530
راستان نیوز | صرفنظر از دلایل استعفای سه گانه وزرا، نجفی که به حلقه اول قدرت در گروه روحانی بسیار نزدیک است، با درایتی که دارد، در آخرین لحظات از حضور در کابینه خودداری کرد. به گزارش راستان نیوز، با معرفی سه کاندیدای روحانی برای پر کردن کرسی های سه وزارتخانه آموزش و پرورش، ارشاد و ورزش به مجلس، دست اندر کاران عرصه سیاست به سادگی می توانند اهداف روحانی و مشاورانش را برای چرایی معرفی این افراد به مجلس حدس بزنند. در مورد وزارت ارشاد کاملا روشن است که نزدیکترین فرد به روحانی در مجمع تشخیص، کسی جز صالحی امیری نبوده است که از ابتدا روحانی سعی داشت به هر طریقی وی را در راس یک وزارتخانه قرار دهد؛ حتی اگر این وزارتخانه وزارت ورزش باشد که هیچ سنخیتی با سوابق و شخصیت صالحی امیری نداشته باشد. با استعفای جنتی، زمینه برای این دوست قدیمی رئیس جمهور فراهم شد تا به مجلس معرفی شود. اما با این معرفی، صاحبنظران دو نتیجه را برای روحانی پیش بینی می کنند. اول اینکه اگر مجلس جدید به وی رای اعتماد بدهد، این امر می تواند قدر شناسی رئیس جمهوری را به دوستان نزدیک خود نشان داده و علت عدم موفقیت سیاست های فرهنگی دولت را به گردن مجلس نهم بیاندازد که جنتی را به وی تحمیل کردند و اینگونه القا شود که جنتی وزیر خود خواسته رئیس جمهور نبوده است. اما در صورت عدم رای اعتماد مجلس جدید به صالحی امیری، این رای عدم اعتماد، باز به کمک روحانی خواهد آمد و انفعال شخص رئیس جمهور طی سال های گذشته، در مورد پیگیری مطالبات مردم در مسائل فرهنگی که با عدم حمایت ایشان از جنتی در قضایای مختلف فرهنگ و هنر منجر به تنها ماندن وزیر ارشاد و استعفای ایشان شد را این بار به گردن مجلس جدید انداخته و تا پایان ریاست جمهوری اش حتی در دوره دوم، مسائل فرهنگی و مطالبات مردم را به امان خدا رها کرده و دیگران را عامل ناکامی در حوزه پیچیده فرهنگ، مقصر بداند؛ که این برای برخی سیاستمداران بخصوص در مقام ریاست جمهوری در ایران همواره یک عادت و یک پیروزی بوده است تا بتوانند ناکامی ها را به گردن دیگران بیاندازند. آموزش و پرورش ایران همیشه و در حال حاضر بیشتر از هر زمان دیگری از مشکل بی پولی رنج می برد. نجفی که از اوضاع مالی آموزش و پرورش کاملا آگاه است و خوب می داند که بدون پول عملا سرنوشتی بهتر از فانی نخواهد داشت و نیز بهتر می داند که تمام منابع دولت به سمت وزارت بهداشت جاری شده و توان تغییر این جریان مالی را نیز نخواهد داشت؛ در آخرین لحظات، وزارت بر آموزش و پرورش را تله ای نفس گیر دانست و عطایش را به لقایش بخشید؛ و در عوض فردی معرفی شد که هیچ دوستی نزدیکی با مرکز دولت نداشته و از چند و چون منابع مالی موجود در آموزش و پرورش کاملا بی اطلاع بوده و ناکامی اش به دلیل بی پولی بنام خودش نوشته خواهد شد و فقط چند ماه باقیمانده تا پایان دور اول ریاست جمهوری را به رتق و فتق امور جاری خواهد گذرانید. ورزش اما مقوله دیگری است. تمام مشکلاتی که محمود گودرزی از شروع وزارتش با آن دست و پنجه نرم کرده است، ناشی از بی پولی مفرط در این وزارتخانه بود و تنها تفاوتش با آموزش و پرورش این بود که با مبالغ بسیار بسیار کمتری می توانست برنامه هایش را به نحو مطلوب تری پیش ببرد. براساس نظر کارشناسان، حتی با تزریق سالیانه صد میلیارد تومان به وزارت ورزش، که در بودجه های دولتی حتی پول توجیبی کلاس اولی ها هم حساب نمی شود، می توانست به حل بسیاری از مشکلات فدراسیون ها و ورزش کشور منجر شود که ظاهرا در بخشی از دولت، عزمی برای همین مقدار حمایت ناچیز مالی نیز وجود نداشته است. حال این امید نزد خانواده ورزش افزایش یافته است که در صورت رای اعتماد مجلس به سلطانی فر، که یکی از نزدیکترین افراد به رئیس جمهور می باشد؛ پول های بلوکه شده ی ورزش در سازمان مدیریت و برنامه ریزی در دوره وزارت گودرزی، به این وزارتخانه سرازیر شده و این بخش را از بی پولی مفرط نجات دهد.
ارسال نظر

نظرات کاربران