کدخبر: 2391
راستان نیوز | قرن ها بود که بشر برای خود سرپناه می ساخت. بناهایی که با یک زلزله، باد و یا سیل فرو می ریخت. این داستان ادامه داشت تا اینکه علم مهندسی به کمک انسان آمد و توانست در مدت کوتاهی ساختمان هایی را احداث کند که با ساختمان های ابتدایی تفاوت فاحش داشت. همین موضوع در علم پزشکی نیز صادق است؛ به این معنی که با پیشرفت علم پزشکی دیگر جایی برای جادو و جنبل و خوراکی های گیاهی کم اثر که اجداد ما استفاده می کردند، باقی نمانده است. دیگر کسی حاضر نیست وقتی قلبش نیاز به جراحی دارد، به خوردن جوشانده اکتفا کند. خوشبختانه به اقرار جهانیان، کشور ما در دو مقوله علوم مربوط به ساختمان و پزشکی پیشرفت زیادی کرده است و همینطور در سایر زمینه های علوم انسانی، اجتماعی و ... شاهد تحولات رو به توسعه بوده ایم. اما با این مقدمه، تناقضی آشکار در ورزش ایران وجود داشته است و آن اینکه برخلاف سایر رشته های مهندسی و پزشکی، ورزش کشور همچنان میل به دورانی دارد که نمونه آن در روم باستان و توسط گلادیاتورها به انجام می رسید؛ روشی که نه علمی است و نه به درد دنیای مدرن می خورد. بدون اینکه وارد مصادیق آن شویم, در حال حاضر در کشور ما گروهی هستند با یک روش، که ریشه در مدیریت تجربی داشته و نمایندگان آن افرادی می باشند که بصورت متفرقه وارد ورزش شده اند و به صورت تجربی در آن نقش پیدا کرده اند. این افراد به علت عدم آگاهی از علم ورزش که فقط در دانشگاه می شود آن را کسب کرد، باعث عقب ماندگی کشور در توسعه ورزش و ورزش قهرمانی و حرفه ای شده اند. این افراد که به گروه های قدرتمند سیاسی وابسته بوده اند، همواره عالمان دانشگاهی را به ناتوانی در اداره ورزش متهم کرده اند و هدف آن ها دور کردن متولیان اصلی ورزش از مدیریت این رشته بوده است؛ چرا که آن ها از ورزش فقط بدنبال نام و نان بوده اند و در دولت های مختلف به هدف خود نیز رسیده اند. اما امروز و در دولت تدبیر و امید اتفاق دیگری در حال رخ دادن است. گردهمایی دانشگاهیان رشته های ورزشی و مباحثی که در آن مطرح شد، این نوید را می دهد که حضور یک فرد تحصیلکرده ورزش در راس وزارتخانه ورزش توانسته بر خلاف اسلاف خویش، پای دانشگاهیان را به مدیریت ورزش کشور باز کند. هرچند گروهی که متفرقه های ورزشی نام گرفته اند و کم هم نیستند؛ و تریبون های بسیاری هم به دلیل خاصه خرجی های آنان در دوران مدیریتشان در ورزش، و هم بدلیل جذابیت، پولسازی و شهرتی که در ورزش وجود دارد، در اختیار داشته و دارند؛ ساکت نخواهند نشست، و در جهت حذف دانشگاهیان خطابه هایی ایراد خواهند کرد. اما با حمایت گسترده ای که امروز، افراد فهیم ورزشی؛ از دانشگاهیان ورزش خوانده بعمل آوردند، باید به آینده ورزش کشور امیدوار بود.
ارسال نظر

نظرات کاربران